U psihoterapijskom tretmanu i psihološkom savetovanju klijentu se omogućava usvajanje funkcije psihologa da definiše klijentovo iskustvo i pruža mu se jedna vrsta emocionalnog iskustva drugačijeg od onoga koje on inače ima u svom okruženju. Tako se klijentu pomaže da uspostavi svoje granice. Pored toga, terapeut je taj koji je u stanju da prepozna, primi, prihvati i zatim u prerađenoj formi vrati svom klijentu njegova emocionalna iskustva koja su bila sirova, ali i da ih svom klijentu vrati uobličena. Ta iskustva treba da budu transformisana u dovoljnoj meri da potom budu reprezenentovana i na psihičkom planu. Na taj način se razvija funkcija mentalizacije. Jedan od osnovnih ciljeva susreta sa psihoterapeutom je da omogući osobi oposredovaniji odnos prema sopstvenom afektivitetu. Taj oposredovani odnos u radu sa psihologom stvara pojavu simboličkog, a delotvornost same funkcije mentalizacije omogućuje unutrašnji dijalog koji je istovetan dijalogu psihologa i klijenta u psihoterapijskoj situaciji.

Upravo taj unutrašnji dijalog omogućuje osobi da nakon završene psihoterapije i savetovanja, uspešnije nego pre nje, odredi značenje svojih psihičkih doživljaja. Ona će sad biti u stanju da bez ičije pomoći prepoznaje i samostalno rešava svoje psihičke probleme. Jednom raspleteni stari emocionalni čvorovi i novo razumevanje bolnih situacija iz prošlosti omogućuju zdraviji i ispunjeniji život.